3-2- ترانسفورماتور قدرت

    متعلقات ترانسفورماتور عبارتند از:

    تانک، روغن، فن ها، رله بوخهلتس، ترمومترها، بوشینگ، تانک ذخیره، لوله انفجار، سوپاپ اطمینان، شیشه روغن نما، کماند تپ چنجر، کماند فن ها، محفظه سیلیکاژل، پمپ.

    اطلاعات فنی یک ترانسفورماتور قدرت عبارتند از:

-         نام کارخانه سازنده

-         سال ساخت

-         نوع ترانسفورماتور

-         نوع سیستم خنک کننده

-         ظرفیت نامی (مگا ولت آمپر)

-         گروه برداری

-         نسبت تبدیل ولتاژ

-         نوع سیسم تغییر تپ و درصد تغییرات ولتاژ در هر تپ

-         محل قرار گرفتن تپ با توجه به نوع ترانسفورماتور و تعداد سیم پیچ ها

-         جدول کامل ولتاژ و امپدانس درصد در هر پله تپ برای هر سطح ولتاژ

-         میزان سطح عایقی (BIL بر حسب کیلو ولت)

-         وزن روغن

1-3-2- سیستم های خنک کننده

    انواع سیستم خنک کننده عبارتند از:

-          ON – AN

-          ON – AF

-          OF – AF

-          AN

که علائم اختصاری آنها عبارتند از:

O = روغن           A = هوا N = طبیعی        F = اجباری

    در سیستم AN فقط از جریان طبیعی هوا برای خنک کنندگی استفاده می شود. در سیستم ON – AN روغن به صورت طبیعی و بدون استفاده از سیستم پمپاژ برای انتقال روغن به خارج از ترانسفورماتور برای خنک شدن و جریان هوا نیز به صورت طبیعی و بدون استفاده از فن به کار می رود و سیستم ON - AF این فرق را با سیستم ON – AN دارد که هوا با استفاده از فن، روغن رادیاتورهای ترانسفورمر را سریعتر خنک می کند. در سیستم OF – AF، هم گردش روغن به پمپ نیاز دارد و هم جریان هوا به کمک فن صورت می گیرد. این سیستم از همه سیستم های ذکر شده مؤثرتر است و قادر است قدرت نامی ترانسفورماتور را به اندازه قابل ملاحظه ای بالا ببرد.

    روغن ترانسفورماتور را می توان با روش های زیر خنک کرد:

      - بوسیله هوای محیط                                     - بوسیله نصب رادیاتورها

      - با نصب فن                                                  - با نصب پمپ

    عکس العمل سیستم های حفاظتی ترانسفورماتور در مقابل افزایش درجه حرارت آن، در چهار مرحله صورت می گیرد:

-         به کار افتادن پمپ (در صورت وجود)

-         آلارم افزایش درجه حرارت

-         به کار افتادن فن

-         تریپ

2-3-2- سیلیکاژل

    سیلیکاژل فقط خاصیت جذب رطوبت از هوا را دارد که بدین ترتیب قدرت عایقی روغن را ثابت نگه داشته و مانع از کاهش آن می گردد.

    معمولاً هرگاه رنگ %50 سیلیکاژل صورتی گردد، لازم است که تعویض گردد. لازم به ذکر است که صرفاً تغییر رنگ معرف اشباع سیلیکاژل نبوده و این موضوع باید توسط گروه های تعمیراتی مورد بررسی قرار گیرد.

3-3-2- رله بوخهلتس

    حفاظت ترانسفورماتور در مقابل گازهای ناشی از انفجار داخل ترانسفورماتور به عهده رله بوخهلتس می باشد.

    بروز یکی از خطاهای زیر در ترانسفورماتور که توسط رله بوخهلتس حفاظت می شود، سبب تشکیل گاز و عبور آن از لوله رابط بین ترانسفورماتور و منبع ذخیره روغن شده و به داخل رله بوخهلتس که در این مسیر قرار دارد نفوذ کرده و باعث پایین آمدن سطح روغن در داخل رله می گردد که این عمل موجب پایین آمدن شناورهای رله شده و سبب بستن یا باز کردن کنتاکت های فرمان می شود و نتیجتاً باعث ایزوله شدن ترانسفورماتور از شبکه می شود.

    خطاها عبارتند از:

-         جرقه بین سیم های حامل جریان.

-         جرقه بین قسمت های حامل جریان و هسته آهنی با محفظه روغن.

-         سوختن هسته.

-         قطع شدن یک فاز که منجر به ایجاد جرقه می گردد.

    رله بوخهلتس در دو مرحله عمل می کند:

-         مرحله اول : آلارم

-         مرحله دوم : تریپ

    رله بوخهلتس زمانی عمل می کند که اتصالی در داخل تانک ترانسفورماتور و میان روغن ایجاد شده باشد و جرقه حاصله موجب تجزیه روغن و متصاعد شدن گاز و در صورت اتصال شدید، افزایش دمای روغن می شود و حجم روغن سریعاً افزایش یافته و به سمت کنسرواتور بالا می رود. در این مسیر دو حباب شیشه ای محتوی جیوه وجود دارد و در صورتی که گاز متصاعد شده که تدریجاً در محفظه بالایی بوخهلتس جمع می شود آنقدر باشد که به سطح روغن محفظه فشار آورده و آن را پایین آورده و حباب شیشه ای جابجا شود، رله آلارم می دهد (مرحله اول) و اگر مشکل به همین جا ختم نشود، ممکن است حباب شیشه ای (محتوی جیوه) مرحله دوم نیز پایین آمده و تریپ صادر گردد. عمل حباب شیشه ای (مرحله دوم) در اثر حرکت شدید روغن نیز صورت می گیرد. بعد از عملکرد رله بوخهلتس بایستی گازهایی که جمع شده مورد آزمایش قرار گرفته و در خصوص برق دار کردن مجدد ترانسفورماتور تصمیم گیری به عمل آید.

    موارد تشخیص عیب ترانسفورماتور از روی خواص گاز تولید شده در رله بوخهلتس به صورت زیر    می باشد:

-         اگر گاز تولید شده بی رنگ، بی بو و غیر قابل اشتعال باشد، پس هوا به داخل ترانسفورماتور نفوذ کرده است؛

-         اگر گاز تولید شده تند و سفید رنگ، زرد غلیظ و معمولاً غیر قابل اشتعال باشد، پس عایق ترانسفورماتور سوخته است؛

-         اگر گاز تولید شده تند و خاکستری یا سیاه و قابل اشتعال باشد، پس روغن ترانسفورماتور تجزیه شده است؛

صفحه  :   1    2    3    (4)    5    6    7    8    9    10

>> صفحه قبل  ---  صفحه بعد<<

(استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع مجاز است)